O muralismo mexicano

O MURALISMO MEXICANO

O muralismo muralismo mexicano, que naceu tras a Revolución Mexicana para educar e crear identidade nacional, é un pilar fundamental da cultura en Cidade de México. A cidade é un museo aberto cheo de obras monumentais.O

Os principais autores son:

Diego Rivera: Coñecido polas súas narrativas históricas detalladas e figuras rotundas. Os seus murais adoitan abordar a historia social de México.

David Alfaro Siqueiros: Muralista máis experimental e político, que usaba perspectivas dramáticas e novas técnicas.

José Clemente Orozco: Caracterizouse polas escenas de intensa crítica social e emotividade, cun estilo máis expresionista.

Outros artistas destacados foron Rufino Tamayo (coa súa atención á cor e a forma), Juan O’Gorman e Jorge González Camarena.

 

Cableado Aéreo Urbano en CD México

Cableado Aéreo Urbano en CD México

A CD México ten un problema histórico con cableado aéreo de telecomunicacións e electricidade (maraña de cables nos postes).

  • Estímase que hai entre 19.000 e 24 toneladas de cables aéreos en desuso (entre o 65% e o 80% do total).
  • Riscos: Este cableado obsoleto é un risco de seguridade (caída de postes, incendios) e contaminación visual.
  • Accións: En 2025 aprobouse unha nova lei federal que obriga ás empresas de telecomunicacións a soterrar gradualmente a súa infraestrutura. O proceso xa está en marcha pero será paulatino.

ESQUÍOS EN CD MÉXICO

 

ESQUÍOS EN CD MÉXICO

Os esquios son habitantes habituais e moi visibles nos parques e zonas verdes da cidade de México . Os lugares máis habituais para velas son:

. Bosque de Chapultepec: É o principal. Istes esquíos (xeralmente da especie Ardilla gris de Deppe) son tan abundantes e habituadas á xente que se achegan sen medo. É común velas correndo polos camiños, subindo ás árbores ou buscando comida.O

utros parques: Tamén se poden atopar en áreas como o Bosque de Tlalpan, o Parque México (Condesa) ou o Parque Hundido, sempre que haxa árbores maduras que lles ofrezcan refuxio e alimento.E

A especie máis común é o Esquío gris de Deppe (Sciurus deppei), de pelame grisáceo a pardo e ventre máis claro.

Comportamento: Están totalmente adaptadas á vida urbana. Son diúrnas, activas e curiosas.

A Pisa no Courel

Festa da Pisa da castaña en Froxan, Courel

Secar, pisar e abandoxar: as tres fases do proceso que recrea esta festa. O significado da palabra non se relaciona cos pés, senón con malleira ou azoute e refírese ao método tradicional de preparación das castañas para a conservación e o consumo, que se aplicaba na Serra do Courel

As castañas sécanse previamente nun sequeiro co fume dunha fogueira durante non menos de tres semanas. Unha vez feito isto, para pelalas métenas nun saco que se golpea, pisa, entre dúas persoas repetidamente contra un tronco ou calquera outra superficie sólida.

Para completar o proceso, o contido da bolsa, con castañas e as tonas, aínda debe pasarse polo bandoxo, unha bandexa grande que se usa para separar a froita das cascas.

Cando se manexan ben, as castañas quedan no bandoxo e a súa pel seca acaba no chan.

Bolboretas

 

Bolboretas

En Icod de los Vinos, (Tenerife), xunto ao Drago Milenario, entre máis de 800 bolboretas exóticas de todo o mundo voando libremente. Pode verse como nacen, como se reproducen.

Arredor de 800 bolboretas de zonas tropicais de todo o mundo voan na Casa das Bolboretas. Dado que a súa vida útil é de só 2-3 semanas, sempre podes atopar novas especies no xardín. Pódense ver máis de 150 especies diferentes ao longo do ano.  

Uso de cookies

Utilizamos cookies propias e de terceiros, como Google Analytics, para optimizar a túa navegación e realizar tarefas de análise. Entendemos que estás conforme se continúas navegando nesta web. Política de cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies