Cabo Vilán
Podemos pensar que o nome do Cabo Vilán, que visto desde o norte parece un monstro mariño, vén do malas e perigosas que poden chegar a ser as súas augas para os navegantes que surcan polas súas proximidades, pero o nome podería provir dun ave que outrora era moi común que sobrevoase estas costas. Trátase do milano ou chamado en Galicia o «miñato», aínda que non entedemos moi ben a desviación do topónimo. Outros opinan que o nome deriva da palabra gaélica «bhfaoileán» que se pronuncia «vuila:n» e que significa gaivota e por tanto sería unha evolución dun topónimo que significaría Cabo das Gaivotas.
Moi preto da pequena e marabillosa poboación de Camariñas e situado en plena Costa da Morte atópase este cabo enmarcado nun belo e incomparable enclave natural: O Cabo Vilán.
O faro de Cabo Vilán sinala un dos tramos máis perigosos da Costa da Morte, pero tamén dos máis fermosos. Erguido a 125 metros de altitude e unido ao antigo edificio dos fareros, posúe un potente canón de luz capaz de alcanzar as 28-30 millas mariñas (55 km). O enclave xa foi declarado de Interese Nacional no ano 1933 e desde sempre aparece descrito como rochoso e cantil.
Dá vertixe asomarse aos ventosos cantís ou contemplar a punta partida do cabo no illote que se coñece co nome de Vilán de Fóra. É interesante efectuar a aproximación polo camiño máis difícil, o que se envorca sobre o mar na pista de terra e area que, desde Arou, pasa pola enseada de Ou Trece entre os cabos Vexo e Tosto. O areal de Ou Trece é un dos máis salvaxes e como o resto do traxecto permanece virxe, sen construcións humanas.
