Fluir no tempo, fluir co tempo.
Levar canda un a bagaxe de sensación, o fardel das experiencias.
As imaxes na retina e nalgures do proceloso sarillo neuronal.
Tí es as tuas experiencias. Ti es as tuas lembranzas.
Rebule a vida no xardín, na horta, na camposa, no arboredo e, facendo un alto no bule bule cotián, apaño unha presada de retratos dalgúns deses nosos montaraces viciños: son a xente miúda, esa que vive ao seu, no seu inmenso mundo paralelo.
Un microcosmo que só percebemos cando, inopinadamente, paramos no ir e vir da nosa acelerada existencia e, daquela, abráianos coa súa variedade e beleza.