Rebule a vida no xardín, na horta, na camposa, no arboredo e, facendo un alto no bule bule cotián, apaño unha presada de retratos dalgúns deses nosos montaraces viciños: son a xente miúda, esa que vive ao seu, no seu inmenso mundo paralelo.
Un microcosmo que só percebemos cando, inopinadamente, paramos no ir e vir da nosa acelerada existencia e, daquela, abráianos coa súa variedade e beleza.
Pousar a ollada ao chou; perceber, mente en branco, o arredor.
Contemplar. Descubrir. Observar. Deprender. Disfrutar.
Fluir no tempo. Fluir co tempo.
Levar canda un a bagaxe de sensacións, o fardel de experiencias;
as imaxes na retina.
Tí es as túas experiencias.
Es as túas lembranzas.
Rebule a primavera no xardín, na horta, na camposa, no arboredo. Van uns retratos dalgúns dos nosos montaraces viciños, son a xente miúda, esa que vive ao seu, no seu diminuto mundo paralelo. Un microcosmo que só percebemos cando paramos a contemplalo e, daquela, abráianos coa súa variedade e beleza.
[FGAL id=4521]
