ALGARVE
Rexión en Portugal O Algarve, a rexión máis meridional de Portugal, é coñecido polas súas praias mediterráneas e os seus centros turísticos de golf. As aldeas pesqueiras encaladas nos cantís baixos, con vista ás caletas de area, transformáronse na década de 1960 e agora a súa costa central entre Lagos e Faro está bordeada de vilas, hoteis, bares e restaurantes. A costa do Atlántico no oeste da rexión e o escabroso interior están menos desenvolvidos.
COMBARRO
Combarro é unha parroquia do municipio de Poio, na provincia galega de Pontevedra.
Ata principios do século xx constituía un municipio independente. O censo de 1999 rexistrou 1567 habitantes e o de 2004, 1668.
É un pobo mariñeiro, próximo tanto á capital de provincia, Pontevedra (7 km), como a outros pobos recoñecidos como Sanxenxo.
O máis destacable é a súa zona vella, onde se atopan unha gran cantidade de hórreos e cruceiros, ademais da igrexa parroquial.
Está declarado ben de interese cultural como Conxunto Histórico e como Sitio Histórico.
FISTERRA, O miradoiro ao cabo do mundo
“Este lugar sempre estivo rodeado dunha maxia especial”
Ata fai menos de mil anos a xente cría que este lugar era o confín do mundo coñecido. Máis aló non había nada, só mar. Apenas unhas bestas monstruosas que vivían alí onde terminaba o océano e que devoraban a todo aquel que ousase navegar polo “ Mare Tenebrosum”. Afortunadamente estas ideas desapareceron por completo co paso do tempo, pero aínda así, hoxe día esta paraxe segue rodeado de misterio, de lendas e de crenzas que o converten nun lugar que arrastra unha boa carga de misticismo.
Así é o Cabo de Fisterra: o miradoiro ao cabo do mundo:
O Cabo Fisterra é unha península que se penetra 3 quilómetros no mar da Costa da Morte. O seu emprazamento é de especial relevancia, xa que desde aquí todo o que se ve (miremos a dereita, a esquerda ou de fronte) é mar. Non en balde, Finisterre (ou Fisterra) é o punto máis occidental de Europa.
Por iso, desde a antigüidade considerouse este lugar o fin da Terra, ou finis terrae, como o bautizaron os romanos. Hoxe día, en certo xeito, o Cabo Fisterra segue sendo para moitos o fin de algo, o final dun camiño, dun percorrido, tanto físico como espiritual.
O santuario románico de Santa María dás Areas alberga no seu interior a venerada imaxe do Cristo da Barba Dourada.
Conta a lenda que unha embarcación desfíxose del por ter dificultades na navegación e que chegou ao pobo arrastrado polo mar. Non deixedes pasar a oportunidade de achegarvos a esta imaxe para poder comprobar en persoa se é verdade o que todos contan: aseguran que lle crecen os cabelos e as uñas…
No camiño cara ao fin do mundo hai outro máxico lugar: as ruínas da ermida de San Guillerme, un lugar impregnado de poderes máxicos relacionados coa fecundidade. De feito, é este un lugar onde, non fai aínda moito tempo, acudían esperanzadas as parellas buscando un milagre para concibir o fillo que non chegaba.
Seguindo a mesma estrada poderemos deleitarnos ao noso paso coas vistas da Ría de Corcubión, co Monte Piñeiro de fondo.
O culmen da visita é a chegada ao Faro. Unha vez alí as súas maxestosas vistas deixánvos sen palabras, o mar batendo con toda a súa forza e a sensación de que só a auga interponse entre ese anaco de terra e o novo continente faranvos experimentar unha sensación única.
Non vos podedes ir de Fisterra sen gozar dun atardecer desde o faro, toda unha experiencia onde a tranquilidade e a forza da natureza cativaranvos!.
Cruceros Fisterra.
[FGAL id=4177]
CANTIGA
Camariñas
Luar na Lubre
Ao pasar por Camariñas
Por Camariñas, cantando
Ao pasar por Camariñas
Por Camariñas, cantando
As nenas de Camariñas
Quedan no río lavando
As nenas de Camariñas
Quedan no río lavando
Camariñas, Camariñas
Xa me vas camariñando
Camariñas, Camariñas
Xa me vas camariñando
Por unha de Camariñas
Vivo no mundo penando
Por unha de Camariñas
Vivo no mundo penando
Por unha de Camariñas
Vivo no mundo penando
Por unha de Camariñas
Vivo no mundo penando
[FGAL id=3207]
O nome de Roncudo vén do ruído rouco que fai o mar cando rompe nestes cantís. A sinxeleza do faro, construído en 1920 e cunha altura de 11 metros, e a contorna, rodeado de pedras de granito e unha paisaxe agreste, fano aínda máis misterioso. As vistas panorámicas da Ría de Corme e Laxe completan o conxunto.
Esa forza do mar e as características das augas fan destas rocas o lugar ideal para o famoso percebe do Roncudo, considerado o máis saboroso de Galicia e que é extraído polos arriscados percebeiros que loitan nesas condicións extremas, das que algunhas veces saen mal parados, como indican as dúas cruces que ven a lado do Faro.
É aquí en Roncudo o lugar onde acabaron os seus días moitos outros barcos que navegaban por estas augas e que non foron capaces de sobrevivir á Costa da Morte. E moitos deses naufraxios deron nomes ás pedras que rodean o faro.
Debaixo das cruces está o Petón do Millo… por que? Porque un barco cargado de millo naufragou alí e deu para comer a toda a poboación durante meses.
Son as historias de vida nesta Costa da Morte…
[FGAL id=2989]
