Vellas imaxes roubadas a vista de gaivota, na Avenida de Oza, daquela -anos 90- Gral. Sanjurjo, nos Catro Camiños, a uns vinte minutos a pé “da cidá”.
Entre sesións de traballo, asomar á xanela, por respirar e espallar a ollada alén do papel ou da pantalla e, se cadrar, tirar unhas fotos ao persoal que buliga aló embaixo, nese pulo irrefreabel que temos os olláparos de vocación ou nacemento, non sei ben.
Persoaxes reais que suxiren situacións ou “estorias” maxinadas.
Persoaxes-vítimas inocentes do olláparo irredento.
