Xá se sabe que, contra vento e maré, o vrao trae esmorga, troula, festa a moreas. Espreguízanse as parroquias e os parroquiáns, invístese na festa do patrón o que non se inviste en arranxar pistas e alumeado da parroquia en todo o ano pero, que carallo!…
Velaí vai unha escolma de festa e romaxe nun curruncho da “montaña”, onde a festa chega como chega a calquera outro lugar do país. E non había ser!
Escolma de tempos diversos porque, se algo non muda, son as gañas de carallada, de troula, de esmorga, de festexar, de rír e gozar.
